عربی دهم انسانی درس دوم

اَلدَّرْسُ الثّاني (درس دوم )

اَلْمَواعِظُ الْعَدَديَّةُ مِن رَسولِ اللهِ(صلّی اللهُ علیه وآلهِ وسلّم). پندها و نصایح شمارشی (عددی) از پیامبر خدا (ص)

اَلظلْمُ ثَلاثَةٌ: ظُلْمٌ لا يَغْفِرُهُ اللهُ، وَ ظُلْمٌ يَغْفِرُهُ، وَ ظُلْمٌ لا يَتْرُکُهُ.  فَامّا الظّلمُ الَّذي لا يَغفِرُهُ اللهُ فَالشّركُ. قالَ اللهُ: ﴿إنَّ الشِّركَ لَظُلْمٌ عَظيمٌ﴾

ظلم سه (نوع) است : ظلمی که خدا آنرا نمی بخشاید ، و ظلمی که آنرا می بخشاید و ظلمی که آن را ترک نمی کند . و امّا ظلمی که خداوند آنرا نمی بخشاید ، شرک است . خداوند فرمود : ﴿ قطعا شرک ظلم بزرگی است ﴾

وامَّا الظُّلمُ الَّذي يَغفِرُهُ اللهُ، فَظُلمُ الْعِبادِ انفُسَهُم في ما بَينَهُم وَ بَينَ رَبِّهِم، وَ أمّا الظلم الّذی لا يَتْرُکُهُ اللهُ،فَظُلمُ الْعِبادِ بَعْضِهِم بَعْضاً.

و امّا ظلمی که خداوند آنرا می بخشاید ، ظلم بندگان بر خودشان نسبت به آنچه میان آنها و خدایشان است ، و امّا ظلمی که خداوند آنرا ترک نمی کند ، ظلم بندگان به یکدیگراست.

سَبعٌ يَجْري للِعْبَدِ أجْرُهُنَّ وَ هوَ في قبرهِ بعَدَ مَوتِهِ: مَنْ علَّمَ عِلمْاً،أوأجرَی نهرآً، أوْ حَفَرَ بِئراً، أوغَرَسَ نَخلاً،أوْ بَنَی مَسجِداً،أوْ وَرَّثَ مُصْحَفا،ًأوْ تَرَكَ  وَلدَاً يسَتَغفِرُلَهُ بَعدَ مَوتِهِ.

 هفت (چیز) بعد از آنکه انسان در قبرش باشد ثوابش برای او جاری می گردد : کسی که دانشی را (به دیگران) یاد داده است (آموخته است) . آب نهری را جاری ساخته است . چاهی را کنده است یا نخلی را کاشته است یا مسجدی راساخته است یا مصحفی (قرآن مکتوب) را  به ارث گذاشته است یا فرزندی را  به جای گذاشته است که بعد از مرگش برایش طلب آمرزش می کند .

جَعَلَ اللهُ الرَّحْمَةَ مِئَةَ جُزءٍ،فَأمْسَكَ عِندَهُ تِسعَةً وَ تِسعينَ جُزءاً وأَنزَلَ جُزءاً واحِداً، فَمِنْ ذٰلِكَ الْجُزءِ يَتَراحَمُ الْخَلْقُ.

خداوند برای رحمت صد جزء قرار داد و 99 جزء را نزد خود نگهداشت و یک جزء به زمین فروفرستاد و از آن یک جزء بشر به همدیگر رحم می کنند .

إِنَّ طَعامَ الْواحِدِ يَکْفِي الِاثْنَينِ،وَ طَعامَ الِاثْنَينِ يَکْفِي الثَّلاثَةَ والاربَعَةَ،کُلوا جَميعاً وَ لا تَفَرَّقوا،فَإِنَّ الْبَرَکَةَ مَعَ الَجماعَةِ.

قطعا خوراک  یک تن  برای دوتن کافی می باشد و خوراک دو تن برای سه و چهار تن کافی می باشد ، همگی بخورید و پراکنده نشوید ، و مسلما برکت همراه با جماعت است .

 اِثنا نِ خَيرٌ مِن واحِدٍ وَ ثَلاثَةٌ خَيرٌ مِنِ اثْنَينِ وأربَعَةٌ خَيرٌ مِن ثَلاثَةٍ؛ فَعَلَيکُم بِالْجَماعَةِ.

دو بهتر از یک است و سه بهتر از دو است و چهار بهتر از سه است ؛ و شما با جماعت باشید .

من أخلَصَ لِلهِ أربَعینَ صَباحاً،ظَهَرَتْ یَنابیعُ الحکمَةِ مِنْ قَلبِهِ عَلیَ لِسانِهِ.

هرکس چهل صبح برای خدا إخلاص ورزد ، سرچشمه های حکمت  و دانش از قلبش بر زبانش جاری گردد .

أرْبَعَةٌ قَليلُها کَثيرٌ: الْفَقرُ وَ الْوَجَعُ وَ الْعَداوَةُ وَ النّارُ.

چهار (چیز)  اندکش زیاد است :  تنگدستی و درد  و دشمنی (کینه ورزی)  و آتش (جهنّم)

اَلْعِبادَةُ عَشَرَةُ أجزاءٍ تِسعَةُ أجزاءٍ فِی طَلَبِ الْحَلالِ. عبادت  ده جزء است که نُه (9) جزء در طلب (روزی) حلال است .

 إذا کانَ اثْنانِ يَتَناجَيانِ فَلا تَدْخُلْ بَينَهُما. هرگاه دو (نفر) با هم راز می گویند (درِ گوشی نجوا می کنند) ، میان آن دو وارد نشو .