عربی دهم انسانی درس اول

اَلدَّرْسُ الْاوَّلُ  (درس اول )

                                                     ذاكَ هوَ اللهُ    او همان خداست.

اُنْظُرْ لِتِلْكَ الشَّجَرَه                                               ذاتِ الْغُصونِ النَّضِرَه

به آن درخت ِدارای شاخه های تر و تازه بنگر  .

کَيفَ نَمَتْ مِنْ حَبَّةٍ                                             وَ کَيفَ صارَتْ شَجَرَه

چگونه از دانه ای روييده و درختی شده است؟

فَابْحَثْ وَ قُل مَنْ ذَاالَّذي                                      يُخْرِجُ مِنهَا الثَّمَرَه

جستجوکن وبگوچه کسی  میوه را ازآن بیرون می آورد؟

وَ انْظُرْ إِلَی الشَّمسِ الَّتي                                       جَذوَتُها مُسْتَعِرَه

وبه خورشیدی که پاره آتش آن فروزان است بنگر.

فيها ضياءٌ وَ بِها                                                 حَرارَةٌ مُنتَشِرَه

درآن نورهست است وبه کمک آن گرما ی  پراکنده هست.

مَنْ ذَا الَّذي أَوْجَدَها                                    في الْجَوِّ مِثلَ الشَّرَرَه

چه کسی آن را در فضا همچو پارۀ آتش پديد آورد؟

ذاكَ هوَ اللّٰهُ الَّذي                                                 أَنعُمُهُ مُنهَمِرَه

آن همان خدایی است که نعمتهایش ریزان است.

ذو حِکمَةٍ بالِغَةٍ                                                 وَ قُدرَةٍ مُقتَدِرَه

دارای دانش (حکمت ) کامل ونیروی توانایی است.

اُنْظُرْ إِلَی اللَّيلِ فَمَنْ                                             أَوْجَدَ فيهِ قَمَرَه

به شب بنگر پس چه کسی ماهش را درآن پدید آورده است ؟

وَ زانَهُ بِأَنْجُمٍ                                                   کَالدُّرَرِ الْمُنتَشِرَه

و با ستارگانی مانند مرواريدهای پراکنده آراست؟(زينت داد)

وَ انْظُرْ إِلَی الْغَيمِ فَمَنْ                                        أَنزَلَ مِنْهُ مَطَرَه

وبه ابر بنگر؛ چه کسی بارانش را از آن فرو فرستاد؟ (نازل کرد)