نماز در قرآن

اهميت نماز در قرآن

نماز: كتاب موقوت، و فريضهاي ثابت!

«اِنَالصَّلوةَ كانَتْ عَلَي الْمُؤْمِنينَ كِتابا مَوْقُوتا،»
«نماز واجبي است كـه بايد مـؤمنين در اوقات معين انجام دهند.» (102 / نسـاء)
نماز بر مؤمنين نوشته و واجبي است داراي وقت. نماز از همان اول تشريع، فريضــهاي داراي وقــت بــوده كه بايد هر نمــازي را در وقت خــودش انجــام داد. نمــاز به حســب اصل، دگرگونگــي نميپذيــرد، پس در هيــچ حالي ساقــط نميشود.
مراد از موقوت بودن نماز ثابت بودن آن و ساقط نشدنش در هيچ حالي از احوال ومبدلنشدنشبهچيز ديگراست، ميفرمايد: نماز نه ساقطميشود، و نهمانندروزهبه چيز ديگـر نظير كفاره مبدل و عوض ميشود.

نماز و صبر، دو ركن عبادي و اخلاقي دين

«وَ اَقِمِ الصَّلوةَ طَرَفَيِ النَّهارِ وَ زُلَفــا مِنَ الَّيْلِ اِنَّ الْحَسَنتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْري لِلذّاكِريــنَ، وَاصْبِــرْ فَـاِنَّ اللّهَ لا يُضيـــعُ اَجْـرَ الْمُــحْسِنيــنَ،»
«دو طرف روز و پاسي از شب نماز بپا دار كه نيكيها بديها را نابود ميكند، اين تذكري است براي آنها كه اهل تذكرند و صبور باش كه خدا پاداش نيكوكاران را تباهنميكند!»(114و115/هود)
خدايتعالي پساز امر بهنماز، رسولخدا صلياللهعليهوآله را دستورميدهد به صبر كردن، و درموارد ديگري مانند: «وَاسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلوةِ،» (45/بقره) ميان صبر و نماز جمع كردهاست. و سّر آنايناستكه هركداماز ايندو، در باب خودش مهمترين اركان هستند.
آري، در ميــان عبــادات، نمــاز مهمتريــن عبادت و در اخلاقيات صبــر مهمترين خُلق اســت، همچنانكــه دربــاره نمــاز فرموده: «وَ لَذِكْــرُ اللّهِ اَكْبَرُ،» (45 / عنكبوت) و دربــاره صبــر فـــرمــــوده: «اِنَّ ذلِـــكَ لَمِــنْ عَــزْمِ الاُْمُــورِ.» (43 / شـــوري) (1)

نماز و انفاق، دو ركن اساسي راه خدا

«قُلْ لِعِبادِيَ الَّذينَ ءَامَنُوا يُقيمُوا الصَّلوةَ وَ يُنْفِقُوا مِمّا رَزَقْنهُمْ سِرّا وَ عَلانِيَةً مِنْ قَبْلِ اَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا بَيْعٌ فيهِ وَ لا خِللٌ،»
«به بندگان من كه ايمان آوردهاند بگو: پيش از آن كه روزي بيايد كه در آن نه نماز و صبر، دو ركن عبادي و اخلاقي دين معاملهباشد و نهدوستي، نماز را بهپاداشته و ازآنچهروزيشاندادهايمپنهان و آشكار را انفاق كنند!» (31 / ابراهيم)
خداي تعالي به وسيله پيامبــر گرامي خود ، بندگان خود را كه ايمان آوردهاند دستــور ميدهــد قبــل از آن كه روز قيامــت فرارسد ، راه خــدا و ريسمان محكــم او را از دســت ندهنــد. جملــه «يُقيمُــوا الصَّلــوةَ وَ يُنْفِقُــوا» بيـــان از راه خــدا اسـت.
در معرفي راه خدا، تنها به اين دو اكتفا كرد، چون ساير وظائف و دستورات شرعي كه هر يك به تناسب خود،شأني از شؤون حيات دنيوي را اصلاح ميكند - عدهاي از قبيل نماز ميان بنده و پروردگار او را، وعدهاي نظير انفاق، ميان بنده با بندگان ديگر را - همـه از آن دوركن، منشعب ميشوند.

اثر نماز در اجتناب از فحشاء و منكر

نماز و روزه از ديدگاه قرآن و حديث / به اهتمام مهدي امين ؛ با نظارت محمد بيستوني . تهران : موسسه نشر شهر ، ۱۳۸۷.

برچسبها: نماز, نمازدرقرآن