زنده به گور كردن دختران:
يكى از دردناكترين و وحشيانه ترين پديده هاى عصر جاهليت عرب پديده" واد" است كه در قرآن مجيد مكرر به آن اشاره شده.
گرچه بعضى معتقدند كه اين جنايت در همه قبائل عرب عموميت نداشته، و تنها در قبيله" كنده" (يا بعضى از قبائل ديگر) بوده است، ولى مسلما مساله نادرى نيز محسوب نمى شده، و گرنه قرآن با اين تاكيد و به طور مكرر، روى آن صحبت نمى كرد.
ولى به هر حال اين كار به قدرى وحشتناك است كه حتى موارد نادر آن، قابل دقت و بررسى است.
مفسران گفته اند: در جاهليت عرب، هنگامى كه وقت وضع حمل زن فرا مى رسيد، حفره اى در زمين حفر مى كرد و بالاى آن مى نشست، اگر نوزاد دختر بود، آن را در ميان حفره پرتاب مى كرد، و اگر پسر بود، آن را نگاه مى داشت، لذا يكى از شعراى آنها در همين زمينه با لحن افتخار آميزى مى گويد:
|
سميتها اذا ولدت تموت |
و القبر صهر ضامن ذميت |
" نام آن نوزاد دختر را به هنگام تولد" تموت" (يعنى مى ميرد در مقابل يحيى كه مفهومش اين است كه زنده مى ماند) گذاشتم!* و قبر داماد من است كه او را در بر گرفته و خاموش ساخته است"!
عامل پيدايش اين جنايت، امور مختلفى بوده است از جمله:
عدم ارزش زن به عنوان يك انسان در جامعه جاهلى.
مساله فقر شديد كه بر آن جامعه حاكم بوده، مخصوصا با توجه به اينكه دختران همانند پسران قادر بر توليد اقتصادى نبودند، و در غارتگريها شركت نداشتند.
همچنين اين فكر كه در جنگهاى فراوان قبيله اى آن روز، ممكن بود دختران به اسارت در آيند، و به اصطلاح نواميس آنها به دست بيگانگان بيفتد و از اين راه لكه ننگى بر دامنشان بنشيند، در اين كار بى اثر نبود.
اين عوامل چند گانه دست به دست هم داد، و پديده وحشتناك" واد" و زنده به گور كردن دختران را به وجود آورده بود.
با نهايت تاسف اين مساله به اشكال ديگرى در جاهليت قرون اخير نيز خودنمايى مى كند، در شكل آزادى سقط جنين كه به صورت قانونى در بسيارى از كشورهاى به اصطلاح متمدن رواج يافته اگر عرب جاهلى بعد از تولد نوزادان را مى كشت انسانهاى متمدن عصر ما آن را در شكم مادر مى كشند!
2- قابل توجه اين كه قرآن مجيد به قدرى اين مساله را زشت و منفور شمرده، و با آن برخورد قاطع كرده است كه حتى رسيدگى به اين موضوع را مقدم بر مساله نشر نامه هاى اعمال در قيامت و دادخواهى در مسائل ديگر مى شمرد، و اين نهايت اهتمام اسلام را به خون انسانها و مخصوصا انسانهاى بى گناه، همچنين ارزش جنس زن را از ديدگاه اسلام نشان مى دهد.
3- نكته ديگرى كه توجه به آن در اينجا لازم است اين كه قرآن نمى گويد از قاتلين سؤال مى كنند، بلكه مى گويد از اين كودكان معصوم سؤال مى شود كه گناهشان چه بوده است كه چنين بيرحمانه كشته شدند؟ گويى قاتلين ارزش بازپرسى را هم ندارند، بعلاوه شهادت و گواهى اين مقتولين به تنهايى كافى است.
تفسير نمونه ج 26 ص 179
برچسب:
نویسنده: بنیامین اکبری